19 december 2019Laten we maar vroeg gaan, je weet nooit

‘Laten we maar vroeg gaan, je weet nooit,’ zei dementiemaatje Maud tegen me. We pakten onze fietsen en trapten stevig door richting Parade. Stevig, nou ja Maud dan. Ik stoof elektrisch achter haar gespierde kuiten aan. De tip om de fiets in de gemeentelijke stalling aan de Kerkstraat neer te zetten was een goede. Daar hadden meer mensen gebruik van gemaakt. We staken het Paradeplein over en snoven de komende Kerstsfeer al wat in. De ijsbaan was nog van het natte en een groot aantal vuurkorven produceerden dikke witte rookpluimen.

Column: Koosje de Leeuw

Voor de ingang van het Theater aan de Parade stond een rij van hier tot ginder. Meer mensen bleken vroeg op pad en niet alleen de verwachte oudere vrijwilligers. Eenmaal op de rode loper ging het vlot. We checkten in en gingen voor de koffie. We sloten in de rij aan en wachten geduldig onze beurt af voor de lekkere cappuccino. We lieten de aanmeldbalie voor de bingo nog even links liggen maar namen wel de kaarten alvast in ontvangst.

Op een hoge kruk bekeken we de vragen, die waren niet eenvoudig. Welke vrijwilliger draagt twee verschillende sokken… dat was ik, met wandelsokken met een linker en een rechter signatuur. En nog een pittige vraag: zoek een vegetariër. ‘Bent u vleesloos?’ polste ik een vrijwillige meneer op de kruk naast me. Ik schatte in van niet. Dat klopte, hij hield van een stevig stuk vlees. ‘Bent u dit jaar als vrijwilliger gestart?’ vroeg een mevrouw aan mij, terwijl ze de bingokaart ernstig bestudeerde. Nou nee, vrijwilliger was ik al even, bij de Vrijwilligersacademie073, en ook mijn werk als gastvrouw bij de Stichting Actieve Senioren was niet van gisteren. Maar als gastvrouw in het Theelicht op de begraafplaats Orthen was ik wel net gestart. Mevrouw vulde het vakje tevreden in.

Om 14.00 uur zochten we het balkon op. Vanaf daar hadden we perfect zicht op de grote mensenmassa in de zaal en het podium waarop Saskia Hordijk wethouder Ufuk Kâhya introduceerde: ‘Let op, verwar de wethouder niet met de illusionist. Die komt zo meteen.’ Nee die illusie hadden wij in het geheel niet. De wethouder goochelde niet, maar strooide wel ruimhartig met gemeentelijk lof. Daarna gaf hij het podium aan Lars van Tuijl, een magisch entertainer. We waren op ons hoede. Afleiding tijdens de trucs, daar moesten we op focussen. Ongelooflijk dat hij ons toch allemaal voor het lapje hield. Daarna konden de beentjes van de vloer. Zangers Math, Sylvia en Rinie hadden de sfeer er al snel in, de vrijwilligers van huiskamer Epigoon op Noord zetten vlotjes een verbindende polonaise in.

We liepen door naar de omloop van de eerste etage en waren onder de indruk van een kwispelende hond met oplichtende ogen. Een robot dat wel, met vele voordelen. Je hoeft hem niet uit te laten, hij bijt niet en een poepzakje heeft hij ook niet nodig.

Door naar de bar voor een wijntje, maar de sterke drank werd pas na 15 uur geserveerd. Dat was preventief gezien een goed besluit. Een bliepende dame achtervolgde me met een dienblad. Daarop lagen aanmeldformulieren voor een activiteit. ‘Alstublieft,’ zei ze geduldig en bij herhaling. Vlakbij stond bij een hangtafel een vertegenwoordiger van het bedrijf www.smartrobotsolutions.nl. Hij stuurde de robot op afstand aan zodat ze niemand voor de voeten liep. Hij vertelde dat deze robot voor de structuur thuis goed inzetbaar was. We moesten denken aan het serveren van eten en drinken en recreatieve spelletjes. Hij zag haar ook in de bediening bij een restaurant, ‘Nee de afwas zou ze niet doen,’ schatte hij toekomstgericht in. Even later kwam de ‘vrouwelijke’ robot langszij met een dienblad met vlammetjes. Wel wat rolbevestigend vonden wij. Toch tasten we vlotjes toe.

Ik zag vele oude bekende gezichten uit mijn werkzame leven bij Divers, nu Farent. De actieve dames van de Hofstad die al jaren de wijk op orde houden. Ook Marie van Herpen, bekend van haar televisieoptredens rond de kersttijd, was er. ‘Veertig jaar knutselclub en nu ben ik gestopt,’ zei ze met een diepe zucht. Ook enkele vrijwilligers van de vrijwillige thuishulp. En losse vrijwilliger Joop die een oudere mevrouw de broodnodige aandacht geeft. Allemaal mensen met het hart op de goede plek.

Ik keek op mijn horloge, ja we konden door naar de bar voor een wijntje. Op de bovenetage genoten we van de rust. Met een koptelefoon op vielen we midden in een ingesproken verhaal. Flarden tekst bleven hangen; een meneer met hoge bloeddruk, inzet van de Thuiszorg. Een grote reis in het vooruitzicht. Misschien een zeeman die nu mantelzorger was? Beneden dronken we nog wat na en genoten van lekkere hapjes. Het bedrijf Happaz weet wat vrijwilligers lekker vinden. Entertainer Lars kwam nog aan tafel met een verbazingwekkende kaartentruc.

Met een goodiebag met leuke bladen, diverse informatie en relaxthee plofte ik thuis op de bank. In de wetenschap dat we wat workshops gemist hadden. Maar het is en blijft bijzonder om je zelf op de Dag van de Vrijwilliger verwend te voelen.

Koosje de Leeuw

Sociaal aandeelhouders

Help Mooi zo Goed zo!

Wilt u helpen of heeft u hulp nodig? Neem contact met ons op!

Bel 088-0237500 info@mzgz.nl